Een van de aspecten die ik graag aan de orde stel tijdens de diverse cursussen die ik geef is ‘het zelfhelend vermogen’. Wij zijn krachtiger dan wij denken en kunnen onszelf helen. Toch is niet iedereen daar van overtuigd of zich bewust. Zeker niet als je zelf of een familielid een slopende ziekte ondergaat. Dan is het zelfhelend vermogen een lastig onderwerp.
Het is helemaal niet zo vreemd om te denken dat het lichaam zichzelf kan herstellen. Hoe vaak hebben wij niet een wondje ergens aan ons lichaam, een schaafplek, een snee, een gebroken bot, een verkoudheid of griep, dat uiteindelijk vanzelf weer over gaat. Soms heb je wat hulp van buitenaf nodig, zoals een pleister, een (gips)verband, een paracetamol of een homeopathisch geneesmiddel dat de pijn verlicht en het genezingsproces stimuleert. Als kind is een pleister en een kusje van je moeder genoeg om de genezing in gang te zetten.
Vanaf heel jong heb ik mijn kinderen zelf behandeld met Reiki, de universele levensenergie. Ze weten niet beter. En nu ze volwassen zijn is het nog vaak voorgekomen dat ze tijdens het voetballen een pijnlijke enkel of een andere blessure opliepen en mij om hulp vroegen. Gekscherend zeg ik nog wel eens als ik mijn handen op de zere plek leg: “Kusje erop en het is over!” En dat is ook daadwerkelijk wat het is. Hoe vaak heb jij niet als ouder je kind getroost door aandacht en een knuffel?
Soms fungeer ik met mijn Reiki behandelingen als ‘moeder’, een luisterend oor, aandacht voor het probleem dat zich voordoet en aandacht via een behandeling. Veel lichamelijke klachten komen voort uit een gebeurtenis in het verleden, een trauma waar wij ons niet meer van bewust zijn, of stress dat ontstaat in ons huidige leven. Het leven dat wij leiden is niet altijd meer hetgeen wij ervan verwacht hadden. Maar hoe kunnen wij dat veranderen? Dat is een groot vraagstuk en een knelpunt waar wij lichamelijke klachten door kunnen ontwikkelen.
Tijdens een cursus waarin ik het zelfhelend vermogen van het lichaam aan de orde stelde reageerde een van de deelnemers nogal fel met de mededeling: “Daar geloof ik helemaal niets van!” Ik liet het liggen en kwam er de volgende cursusdag op terug met de mededeling: “Je moet er wel in geloven, want anders werkt het inderdaad niet!”
Er zijn veel voorbeelden waarop de positief ingestelde geest een effect heeft op de gezondheid van het lichaam. Kijk bijvoorbeeld naar het placebo-effect, vaak een dubbelblinde test, waarbij een bepaalde groep een suikerpilletje of een behandeling zonder medicatie krijgt ten opzichte van een andere groep die een bepaald ‘werkend’ medicijn krijgt toegediend. Onderzoek wijst uit dat de helende werking per groep bijna niet van elkaar verschilt.
Voor mij werkt het zelfhelend vermogen. Zelf ben ik vrijwel nooit ziek en ik heb mij voorgenomen om gezond oud te worden. Ik heb ook tegenslagen gekend in mijn leven, ook lichamelijke, maar heb ze overwonnen. Vooral door wat ik geleerd heb over dat wij niet slechts uit een lichaam bestaan maar uit een lichaam, een ziel en een geest. Wij zijn veel meer dan ons lichaam!
Ondertussen hoor ik je denken: “Ja, ja, maar zo makkelijk is het niet!” Nee dat klopt, maar er zijn zoveel bewijzen dat wij met onze geest het ondenkbare kunnen realiseren. Erin geloven dat er meer is in het leven en dat er weldegelijk wonderen gebeuren, is de eerste stap naar genezing!
Ik ben overtuigd dat wij krachtiger zijn dan wij denken en dat de geest hierin een belangrijke invloed heeft. Ook een luisterend oor en een menselijk gebaar is vaak al helend. Ik zou willen dat wij als mens wat meer in onszelf en in ons zelfhelend vermogen zouden geloven, dan slechts op wat de dokter zegt. Pas dan gaat er een (onbekende) wereld open.
Meer weten of hierover van gedachte wisselen, mail mij op yoga@kpnmail.nl